La paz, mi amor

Vooreerst: Wow, grellige dingen gebeurd in België ¡¡ Mijn medeleven en steun aan iedereen¡¡ Ik was enorm blij toen ik EINDELIJK mijn twee zussen aan de lijn had om te horen dat zij en vrienden redelijk oke waren. Hennige schok. Maar doden op pukkelpop daar zijn echt geen woorden voor..
Hmm jammergenoeg heb ik hier ook al een overlijden meegemaakt. Grellige momenten.
maar toch heel vreemd dat mensen hier toch heel anders mee omgaan. Maar ik zal proberen over de goede dingen te vertellen.

Hoewel ik mijn broer nog maar een maand ken, had ik een enorme sympathie voor hem.  Hij is vertrokken naar USA en stiekem mis ik heb toch wel.
De reis van mijn leven heb ik ook al gehad.. Naar La Paz wow serieus, rijden door verlaten land, duizende lamas zien met zonsopgang! Het grappige hier staan nergens verkeersborden ge moet uitstappen en vragen aan de mensen hoe ge naar La Paz rijdt.

Gelukkig dat mijn batterij van mij camera niet plat was, anders had ik nog fotos kunnen trekken. Haha grapje ik was die vergeten.

Ik word gewoon soms intens gelukkig als ik in de klas zit, en naar spaanse muziek kan luisteren. Spaans is zoo een veelzijdige taal, heeft zoveel meer te zeggen, elk woord heeft verschillende betekenissen. Alleen schande maken daar ben ik ook goed in maar gelukkig vindt iedereen het kei hell als ge spaans probeerd te praten.
Het is zaalig om Manu Chao te luisteren en kunnen begrijpen wat hij zingt, juist of ge u eigen taal zingt.

Soms had ik wel verwacht dat ik hier meer tijd zou hebben om na te kunnen denken. Maar iedere dag is er gewoon wel iets te doen. Vele momenten zijn gewoon onbeschrijfelijk.
Ik hou van dit land waar mensen nog echt om elkaar geven. Waar rijkdom en macht niet de belangrijkste factor in het leven is. Een land dat misschien wel 50 jaar achter staat maar enorm veel te bieden heeft. Ik voel me meer en meer een inwoner van mijn eigen land. Hier in Bolivia kan alles en mag alles. Alles gebeurt hier van het ene op het andere moment. Niemand plant. Gisteren wordt beslist dat we vandaag geen school hebben, in Belgie zou dit eerst door de koning goedgekeurd moeten worden!

Morgen is het hier in Sucre het grootste feest van het jaar( Intrade Virgen de Guadalupe) . Daarom zijn ze al twee maanden op straat aan het dansen, echt zaalig om te zien. Ze dansen hier van 8 uur smorgens tot 4 uur snachts met praachtige kostuums. Ik ben enorm benieuwd volgende keer een verslag hiervan!
Ik ben gisteren wel voor de eerste keer naar de dokter geweest . Heb al 2 maanden serieus last van buikpijn, waarschijnlijk de verandering van het eten.

Het is zalig om bij vrienden films van Frida Kahlo te gaan kijken, zwemmen, Park Bolivar chille, Plaza hangen. Ooh vorige week zondag was het verboden voor autos, motors op straat dus al de straten waren om te wandelen. En de eerste keer in 2 maanden heb ik eindelijk terug kunnen fietsen ik was zoo gelukkig!!
Met mijn familie gaat ook nog alles heel goed, mijn vader noemt mij altijd: mi vida, mi reina, mi belgica .. todo.

Het is gewoon zo zaalig om zoveel in contact te komen met nieuwe mensen, levensverhalen op tedoen, meer te weten te komen over hoe andere over de wereld denken. Vorige week kwam ik een Nederlands meisje tegen en ik kon gewoon geen nederlands meer met haar praten, zijn we uit miserie maar engels en spaans beginnen praten!

Het grote probleem van dit land is dat e r nul infrastructuur is, hier zijn niet eens deftige wegen naar iedere stad. Met als gevolg dat ge soms 3 dagen onderweg zijt naar een andere stad. Een ander probleem waarom dit land niet kan groeien is de corruptie. De president legt allemaal vreemde, grappige regels op. Doden kunnen hier bijvoorbeeld stemmen.
Er is hier bijna geen werkgelegenheid en de overheid probeert dit op te lossen door vb al de vuilbakken weg te halen zodat ze mensen moeten betalen om dit op te ruimen. Met als gevolg dat alle mensen hun afval gewoon op straat gooien.. sorteren kennen ze hier niet
 

Soms lijkt het of ik hier al een jaar zit, maar toch leert ge iedere dag nieuwe aspecten van deze cultuur kennen.Ik begin meer en meer mij thuis te voelen, ge wordt geaccepteerd door u vrienden, begint de goeie plekken van de stad te kennen. Ik ben op een crucial jaar uit mijn leven vertrokken en dat merk ik nu wel.

Oohja nog geweldig nieuws: mijn nicht gaat trouwen dus ga ik een boliviaanse trouw meemaken. Eigenlijk moet ze trouwen omdat mijn nicht zwanger is dus ik ga ook nog is een nichtje of neefje krijgen! Want abortus is hier illegaal. Bolivia is een redelijk conservatief land, reputatie is hier heel belangrijk. 

Blijkbaar kunt ge nog altijd geen reacties zetten sorry, maar ik heb echt geen tijd en weet niet hoe ik dit zou kunnen aanpassen. Maar bedankt voor al de mails! Daar voelt ge u soms wel beter door..

durven is uw evenwicht verliezen

niet durven is uzelf verliezen.