Slices of Paradise / Pieces of Shit

Ik weet totaal niet meer waar ik moet beginnen. Mijn excuses dat het zo lang heeft geduurd.. Maar ik heb de beste week van mijn leven gehad en de slechtste. Hier leeft ge echt in extreme. Heb dus ook al de eerste ruzie met mijn ouders gehad, maar het was naïf om te denken dat ik hier een jaar zou verblijven zonder enige ruzie.

Ik zal beginnen waar ik ben geïndigd: De Intrade, 10 september denk ik.  Dit was 1 van de grootste feesten van Sucre. Bijna alle straten waren afgezet en er werd op straat gedanst. Van 12 u smiddags tot 4 uur snachts. Echt zaalig om te zien en oooveral zaate mensen!

Daarma heb ik echt de slechtst week ooit gehad, alles zat gewoon tegen, voelde me totaal niet meer goed, wou zelfs het vliegtuig pakkenen  terugkeren naar België. Maar heb me dan toch kunnen herpakken maar ik zat er echt wel door..
Ik dacht effe: ‘ en misschien is uwe droom uwe droom toch niet. en ge staat daar bovenaan, op uwe alleene.’
 Heel hard bedankt voor de mensen die me toen hebben gesteund. Misschien zit ik wel aan de andere kant van de wereld maar toch blijf ik steun krijgen en daar ben ik heel dankbaar voor !!

GELUKKIG brak e r toen de mexicaanse griep uit bij mij op school. Dus werd beslist om school anderhalve week te sluiten. En u weet zelf, vakantie IS fééést!
Waardoor ik me dus weer veeel beter voelde. Iedere dat uitslapen en elke dag wel ergens anders feesten. Die week heb ik veel mensen (beter) leren kennen. En 1 van mijn beste vriendinnen van Bolivia was haar verjaardag, en vieren kennen ze hier hahah.

Die week zijn we met vrienden naar een huis op de campo ( platteland )geweest. Dat was echt een zaalige nacht! Hier in Bolivia is er casi nada vervuiling in de lucht en als ge op de campo zit is er bijna geen licht van de stad. Met als gevolg dat de hemel hier ONBESCHRIJFELIJK is. Ooveral waar ge kon kijken waren meer dan miljoen sterren. Om de 5 minuten viel er wel een vallende ster.  Dat was een indrukwekkend beeld in mijn leven. 

Daarna moest ik jammergenoeg weer naar school, en vertrok Sagrado Corazon ( andere school) op promotion reis. Aangezien er 6 AFS-ers in die school zitten was het een rustige week. Ik weet gewoon al dat Delphine, Dylan(belgische) en Linn&Anne (duitse afsers) vrienden voor het leven blijven. Ik heb enoorm veel aan hen. Met hun maakt ge hier iets unieks mee, ge deelt momenten in uw leven die niemand anders gaat begrijpen. 

Sommige dagen denk ik dat ik dit jaar totaal verkeerd heb aangepakt, niet goed genoeg was voorbereid.  Maar het is heel gek om te vertrekken naar ergens waar mensen geen weet hebben van achtergrond, van uw bestaan. Voor ik vertrok zie Noor nog tegen mij: uw échte vrienden zijn de mensen warme ge veel momenten samen mee hebt gedeeld. Daardoor vond ik het zo verschrikkelijk erg on een jaar te vertrekken.

Ge begint na te denken over uw leefgewoontes in België, stelt uw eigen in vraag. Maar ik krijg meer en meer respect voor mijn eigen kleine belgenland. Hier beseft ge o ok hoe belangrijk familie is. Uw familie is uw opvoeding, de mensen die u gemaakt hebben tot wie ge nu zijt.

Nadat ik de film Into the wild had gezien wou ik niets liever dan vertrekken, reizen. De wereld met eigen ogen zien. Ik ben vertrokken, alleen. Maar dan beseft ge maar al te goed:

` Eens heb ik alles gezien
 meer werkelijk naar het mij
 toescheen dan mijn wereld
 hier om me heen.´

De drempel van 3 maanden is echt wel een vreemd gevoel. Ik dacht dat ik mijn eigen plan kon trekken mar hier heb ik geleerd mijn eigen op te peppen, u eigen terug goed laten voelen.
Een jaar is een jaar. Misschien zei ik eerst wel een jaar das niks, das zoo om. Maar voor een 18 jarige is dit 1 van de belangrijkste van mijn leven.

Aangezien ik 3 maanden hier was had ik mijn ouders getrakteerd oñ uit te gaan eten , om hen te bedankten voor ALLES. Want zoals ge misschien al weet ga ik naar Brazilië in December, en mijn ouders hebben gisteren ook een reis naar de Yungas ( jungels) gekocht voor mij!!
Mijn nicht is ook getrouwd ondertussen, het was allemaal écht wel allemaal geweldig, maar ik weet 1 ding dat ik NOOIT van mijn leven wil trouwen. 

2 weken geleden waren we bij een vriend gaan drinken en een kerel had een charango ( soort van kleine gitaar vies bom met 4 snaren) En ik was gitaar aan het spelen.  Plots begint die kerel te improviseren en samen vies bom muziek aan het maken. Zóo geweldig wat muziek met mensen kan doen!

Voor de rest ben ik mijn gsm nog verloren haha, iets wat niet van mijn gewoontes is. Maar ik denk dat hij gepikt is zonder dat ik het weet haha. Mijn nieuw nummer is: 75769333.

Vanaf Dinsdag ben ik waarschijnlijk niet meer bereikbaar want dan vertrek ik met reizen! Eerst naar Lago Titicaca ( grenst aan Peru ) daarna naar La Paz, daarna naar Salar de Uyuni ( grootste zoutvlakte van de wereld) en daarna naar Tarija. Waarschijnlijk daarna promotion reis ( einderjaarsreis) naar de jungel. En daarna Braasiliaa. Dus ik ben ongeveer voor 2 maanden weg. en misschien kom ik wel niet terug. haha grapje!

Heraclitus zei ooit: ‘ Zowel het goede als het kwade is een noodzakelijk deel van het geheel.’
en die kerel had vies gelijk.